Historia parafii
Historia kościoła w Piaseczniku (obecnie pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli) sięga końca XV wieku i jest nierozerwalnie związana z dziejami samej wsi oraz rodów nią władających.
Oto szczegółowe dzieje tej świątyni:
Początki i okres przedwojenny (XV – XIX w.)
- Budowa: Zachowany do dziś kościół został wzniesiony w końcu XV wieku z kamienia polnego. Przypuszcza się, że jego fundatorem mogła być rodzina von Guntersberg, ówcześni właściciele Piasecznika.
- Reformacja: Od 1591 roku, zarówno w czasach katolickich, jak i po przejściu na protestantyzm w wyniku Reformacji, kościół był siedzibą parafii. Do parafii należała filia w Ziemomyślu.
- Rozbudowa w XVIII wieku: W tym okresie do zachodniej części kościoła dobudowano wieżę o konstrukcji ryglowej, prawdopodobnie w miejscu starszej konstrukcji. Wieża była zwieńczona barokowym hełmem.
-
Zmiany w XIX wieku:
- W 1835 roku, w wyniku separacji gruntów, kościół otrzymał 173 morgi ziemi, a miejscowy duchowny 250 mórg.
- W drugiej połowie XIX wieku przeprowadzono regotycyzację obiektu: od strony południowej dobudowano neogotycką kruchta (przedsionek), a otwory okienne zostały powiększone i obramowane ceramiczną cegłą.
Archiwum fotograficzne
Kościół przed II wojną światową
Zachowane fotografie pokazują świątynię z wieżą w okresie przedwojennym.
II wojna światowa i zniszczenia
- Pożar: Tragiczna data w historii kościoła to 18 lutego 1945 roku, kiedy to wskutek działań wojennych i pożaru świątynia została niemal doszczętnie zniszczona.
- Straty: Spłonęła więźba dachowa oraz całe bogate wyposażenie ruchome. W czasie wojny zniszczona została również ryglowa wieża.
Odbudowa i czasy współczesne (po 1945 r.)
- Lata powojenne: Początkowo wierni z Piasecznika należeli do parafii w Suchaniu, a nabożeństwa odbywały się w tymczasowej kaplicy szachulcowej.
- Odbudowa: W latach 60. XX wieku przystąpiono do odbudowy kościoła. 16 października 1969 roku wyremontowana świątynia została poświęcona i oddana do użytku.
- Erygowanie parafii: 12 września 1974 roku w Piaseczniku oficjalnie ustanowiono parafię rzymskokatolicką pw. św. Andrzeja Boboli.
-
Kolejne inwestycje:
- Lata 70. XX w.: Wykonano mozaikę z patronem na wschodniej ścianie, ufundowano nowe ławki i posadzkę, a także podwyższono mur wokół kościoła.
- 1977 r.: Przed kościołem stanęła drewniana dzwonnica z dzwonem ku czci św. Maksymiliana Kolbe.
- 1980 r.: Poświęcono nowe witraże, przedstawiające m.in. św. Andrzeja Bobolę, Jana Pawła II i św. Maksymiliana.
- 1993–1995 r.: Zamontowano dębowe ławki i zmieniono pokrycie dachu na blachę ocynkowaną.
Architektura i wyposażenie
- Budowla: Jest to kościół salowy, bezwieżowy, wzniesiony na planie prostokąta (1760 x 1075 cm) z nieobrobionego kamienia narzutowego. Reprezentuje typ późnogotyckich wiejskich kościołów o prostej i zwartej bryle.
- Wnętrze: Obecny wystrój jest nowoczesny i nie nawiązuje do historycznego. Ważnym elementem jest kopia obrazu Matki Boskiej Ostrobramskiej, przywieziona w 1945 roku z terenów zabużańskich przez Józefa Justela.
- Historyczne wyposażenie (zaginione): Przed 1945 rokiem kościół posiadał cenny ołtarz późnorenesansowy z amboną, srebrne i złocone kielichy (jeden z ok. 1500 r., drugi z 1590 r.) oraz kilka dzwonów, z których najstarszy pochodził z 1480 roku.
Archiwum fotograficzne
Ślad zniszczeń i odbudowy
Dokumentalne ujęcia kościoła po 1945 roku pokazują skalę zniszczeń i pamięć miejsca po wojnie.
Lokalna kronika
Najważniejsze daty
XV wiek
Budowa kościoła
1945
Pożar świątyni w wyniku działań wojennych podczas wycofywania się wojsk niemieckich
1974
Erygowanie parafii pw. św. Andrzeja Boboli
lata 70
Odbudowa kościoła dzięki zaangażowaniu parafian
Dziś kościół pw. św. Andrzeja Boboli pozostaje jednym z najważniejszych znaków historii Piasecznika — miejscem modlitwy, pamięci i świadectwem powojennej odbudowy lokalnej wspólnoty.